Kalimera Ainos! - 2019 - Kefalonia

Mount Aenos lub Ainos to masyw górski na największej, greckiej wyspie na Morzu Jońskim - Kefalonii, z kumulacją na Megas Soros o wysokości 1627 metrów n.p.m. (5 341 stóp), zbudowany głównie z dolomitów i wapieni. Na większości terytorium pasma górskiego wyznaczony jest Park Narodowy z przeważającymi siedliskami jodły greckiej oraz sosny czarnej. Lasy sosnowe znajdują się między wysokościami od 700 do 1200 m. W lasach tych zamieszkują kozy oraz półdzikie kucyki. W pogodne dni widok z wierzchołka obejmuje na południowym-zachodzie Peloponez wraz z wyspami Zakynthos, Lefkada i Itaka. W paśmie Ainos po północnej stronie znajdują się jaskinie, będące jedną  z głównych atrakcji wyspy. Masyw Ainos ma kilka kumulacji, od północy są to kolejno: Stavros (1533 m), Chionistra (1618 m), Megas Soros (1627 m), Spilia Nifis (1599 m), Kroukoumpias (1509 m). Na szczycie Chionistra znajdują się wieże przekaźników telewizyjnych i komórkowych. Wyspa szczyci się wspaniałymi plażami, ale głównie zasłynęła jako mijsce plenerowe dla filmu „Kapitan Corelli”. Góry Ainos są bardzo łatwo dostępne, na wierzchołek Chionistra można dojechać samochodem asfaltową drogą. Istnieją jednak znacznie bardziej wymagające szlaki prowadzące na szczyty tego masywu.

Najtrudniejsza droga na Ainios prowadzi z kamieniołomu w miejscowości Digaleto (Αρχή μονοπατιου για Αινο) od północno-wschodniej strony masywu, przewyższenie jakie w tym przypadku należy pokonać aby wejść na Megas Soros to ponad 1000 metrów różnicy poziomów. Z powodu problemów z kolanami nie brałem tej opcji pod uwagę, z drugiej strony wjechanie autem na wierzchołek Chionistra również nie wchodziło w rachubę. Trzeba było znaleźć jakiś półśrodek, piesze wejście ale nie obciążające za bardzo stawów kolanowych. Takim rozwiązaniem jest dojechanie do pierwszego parkingu po przekroczeniu granicy Parku Narodowego i z tego punktu wędrówka wytyczonym szlakiem z północnego-zachodu na południowy-wschód, przez najwyższe punkty Ainos. xionistra miniNa dzień dzisiejszy (czerwiec 2019 r.) za wjazd i wstęp do parku nie pobierane są żadne opłaty, darmowe jest również parkowanie w miejscach wyznaczonych, jak również pod szczytem Chionistra. Na obszarze parku nie ma żadnych punktów gastronomicznych, informacyjnych czy źródełek, przy ścieżkach są za to wiaty, tabliczki informacyjne i wspaniałe punkty widokowe z wygodnymi ławeczkami. W górach panuje temperatura kilka stopni niższa niż na poziomie morza, często też jest wietrznie, co bardzo dobrze wpływa na komfort wędrówki, szczególnie w lecie (nie bez powodu na większości gór na wyspie zainstalowane są elektronie wiatrowe).
30 czerwca ruszam na zdobycie najwyższej góry Kefalonii i aby dostać się na znakowany białymi kwadratami na czerwonym tle szlak, muszę zejść z parkingu w dół kilkadziesiąt metrów asfaltem. To pierwszy, dobry punkt widokowy na tej trasie - panorama obejmuje południowe wybrzeże wyspy, stolicę Argostoli oraz półwysep Paliki. Ze względu na przebieg szlaku po południowo-zachodnich stokach masywu, ten widok będzie mi towarzyszyć aż do osiągnięcia wierzchołka Chionistra, gdzie  otworzy się panorama na południową i wschodnią stronę wyspy. Łatwa ścieżka prowadzi głównie przez sosnowy las, od czasu do czasu pojawiają się odkryte miejsca pokryte rumoszem skalnym. Tak jest między innymi na szczycie Stavros, brak drzew zachęca do dłuższej sesji fotograficznej. Z tego miejsca dobrze widać również anteny przekaźników na kolejnym spiętrzeniu masywu, często z dalszej perspektywy wydającym się najwyższym punktem wyspy, szczycie Chionistra. Na odcinku ścieżki pomiędzy tymi punktami, w lesie pasie się duże stado półdzikich kóz, pobrzękując zawieszonymi u szyi dzwonkami. Chwilę później docieram do dużej wiaty turystycznej oraz kliku położonych w jej otoczeniu ławeczek. Jeszcze tylko kilka zakosów i jestem przy asfaltowej pętli drogi wokół przekaźników i anten. To punkt gdzie można dojechać na dwóch lub czterech kółkach. Chionistra nie jest specjalnie urokliwa, mnóstwo masztów, budek i talerzy przekaźników sprawiają dosyć ponure wrażenie. Dalej asfalt zamienia się w szutrową drogę i obniżając nieco wysokość trawersuje przeciwległe stoki masywu. Pomiędzy drzewami pojawia się panorama na północ, w stronę Wysp Jońskich oraz położonych w północno-zachodnich częściach Kefaloni, wyniosłych masywów Avgo, Kokini Rachi i Atros. Docieram do rozdroża gdzie od szutrowej drogi odbija w prawo kręty szlak na Megas Soros. Znaki z czerwonych zmieniają się na żółte, jest też nieco większa stromizna. Po 10 minutach podejścia wychodzę na pokryte rumoszem skalnym siodło pod najwyższym szczytem Kefalonii. Znajduję się już powyżej linii lasu i od Megas Soros dzieli mnie kilkadziesiąt metrów. Na wierzchołku jest betonowy słupek z przymocowaną, bardzo staranie spasowaną skrzynką zawierającą książkę pamiątkową, usypany, kamienny kopczyk oraz bliżej nieznanego przeznaczenia drewniana tablica, całkowicie pusta. Wpisuję się w książkę wejść obdarzoną logiem "Kefalonia Outdoor" i cieszę się widokiem. Z tego miejsca jest pełna panorama 360 st. na wszystkie strony świata i całą wyspę. Naprawdę trudno opuścić to miejsce, tym bardziej że jest bardzo rześko i przyjemny wiatr miło chłodzi pomimo bezchmurnego nieba. Wedle posiadanej przeze mnie mapy można z Megas Soros zejść po grani w stronę Chionistra ale nie za bardzo chce mi się szukać ścieżki (w drugą stronę jest ona bardzo dobrze widoczna) i postanawiam wrócić tą samą trasą pod przekaźniki, tym bardziej, że na najwyższym szczycie spędziłem prawie pełną godzinę. W tym czasie na wierzchołku było 8 osób, wyłącznie turystów z poza Grecji. Modyfikuję jedynie trasę zejściową – od Chionistra zbiegam asfaltem do pozostawionego na parkingu samochodu.

Najprostszy dojazd do szczytu Chionistra - szosą EO50 łączącą Argostoli z Sami, na bezimiennej przełęczy (przystanek Kouloumi Omala) kierujemy się drogą główną na Tsakarisianos lub Digaleto, następnie na kolejnym, dużym rozjeździe są znaki kierujące na Ainos (droga w kierunku obserwatorium astronomicznego EUDOXOS Observatory).


 statystyki